درباره ی وبلاگ ادبی آدور

 

خوانش جایی برای شنیدن شعر

آدور

وقت هیچ کسی را تلف نمی کنم. آدور برای آن هایی که خواهانش هستند، «آرامگاه» است. جایی برای خواندن و شنیدن. آنکس که اینجا می نویسد لزوماً پیامبر یا معجزه گر یا ساحر نیست. نویسنده است با سیاقی از پیش انتخاب شده. سیاقی که گستره ای وسیع ولی اثری محدود دارد.

 آدور برای آن هایی که خواهانش هستند، «آرامگاه» است. جایی برای خواندن و شنیدن.

 آدور کجاست؟

اینجا جایی برای خواندن شعر است. دیدن شعر است. شنیدن شعر است.به علاوه ی همه ی این ها شاید اینجا کمکی باشد به این سوسوی نصفه و نیمه ی ادبیات. ادبیات پاره پاره و شعر مصرفی. ادبیاتی که باید پشت ویترین ها بسته به رنگ غالب طرح جلد کتاب یا اسم و رسم نویسنده بفروشد و بفروشاند.

این مجموعه یک گوشه نشسته. مثل خیلی ها. محل خاص و ویژه ای نیست. یک محل ساده برای نشان دادن چیزی متفاوت است. هر چیز متفاوتی لزوماً ویژه نیست.

آدور جایی برای شنیدن شعر

آدور دشمن ادبیات مصرفی است

ادبیات مصرفی و فروشی همان کتاب های شعر گران قیمتی ست که در کافه های عصرگاه پای لاس جماعت جماع تلف می شود و یا پای کباب جماعت بی فکر نقل دهان مثلاًً روشنفکرشان می شود.

شعر مصرفی، داستان مصرفی در مجله های مصرفی شاید پای صبحانه ی یک دانشجوی بیکار خوانده شود و نشود. رمان مصرفی برای پاسخ به «این روزها چه میخوانی؟» مصرف می شود. اما هر چیزی که این جاست تن به مصرف نخواهد داد.

آدور  را دنبال کنید

این تفاوت ما است. من-سیدرضا ملکی- به دنبال ایراد این تفاوت هستم.دلیل این همه وسواس و تلخ زبانی هم ساده است. من عاشق ادبیات هستم. عاشق گذران لحظه ها با ادبیات. عاشق کاستن از دردهایی که حس میکنم. رهایی از فکر هایی که عذابم میدهد. من عاشق رهایی هستم.

ما را در شبکه های اجتماعی زیر دنبال کنید.

تماس با آدور

برای تماس می توانید از ایمیل زیر استفاده نمایید:

info@adour.ir

همین طور در شبکه های اجتماعی زیر می توانید دنبالمان کنید:

https://twitter.com/AdourIr

https://instagram.com/adour.ir