خوانش: نوشتن شعر حین شنیدن شعر

شاید خواندن شعر را خوانش نام نهادن مربوط نباشد. به هر جهت هر بار خواندن شعری خوانشی دیگر از شعر است. درست که شاعر پیش از این تلنباری از احساس و عواطف و فکر ها را در شعر خود جای داده است اما هر بار خواندن یک شعر از طرف هر مخاطب یا خواننده ای چیزی به همه این مقوم ها اضافه می کند. هر خوانش شعر چیزی از هستی شاعر را وام می گیرد و چیزی به هستی خواننده شعر اضافه می کند. هر چند شنیدن خود چیزی شبیه این هم بودگی ست.

در زیر می توانید در sound cloud  ما را دنبال کنید. توضیح هر شعر خوانده شده نیز در مطلب یا پست جداگانه ای نیز قرار می گیرد. هر کدام از این خوانش های صورت گرفته به نوعی تجربه ای ست. تجربه ای خانگی، کوتاه و با همه ی سادگی و بی افادگی اش تجربه ای خلاقانه است. هر خوانشی اضطرابی یا ترسی را دفن می کند. عشقی را عیان می کند و هستی شاعر را هر لحظه تصویر می کند.

0
تعداد آثار خوانده شده